Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
128
( Nev-i sâni berre mahsus şikâr )
Otuz ikinci madde — Mîrîye aid arazide ve ova ve orman ve koruluklar dahilinde hayvan-ı vahşiye ve tuyur-ı mütenevviayı şikâr edenler av tezkeresi almağa mecburdur ve bilâ tezkere avcılık edenlerin av tüfeği zabt olunur.
Otuz üçüncü madde — Av tezkereleri Dersaadet’de Şehremaneti ve taşralarda devair-i belediye tarafından ita olunup işbu tezkerelerden Dersaadet ve mülhakatında ve esamisi Maliye Nezaret-i Celilesi canibinden tayin olunacak büyük şehirler ile bunlara mülhak kaza dahilinde yirmi guruşu mîrîye ve yirmi guruşu idare-i belediyeye aid olmak üzere kırk ve sair mahallerde beş guruş mîrîye ve beş guruş daire-i belediyeye aid olmak üzere on guruş harç alınır. Av tezkereleri Maliye Nezareti’nin tanzim edeceği nümûneye mutabık olacak ve mîrîye aid olan harçların suret-i istifası dahi Nezaret-i müşarün-ileyha canibinden talimat-ı mahsusa ile tayin kılınacaktır.
Otuz dördüncü madde — Av tezkeresi mutlaka bir seneye mahsus olmak üzere şahsa ve avcının namına ita olunur ve işbu av tezkeresinin hükmü yalnız tezkerenin verildiği liva hududu dairesine şamil olur ve daha ziyade şahıslar bir tezkere ile avcılık edemez fakat sürgün avı gibi cemiyetle icra olunan avcılıkta asıl avcılara muavenet etmek üzere maiyetlerinde bulunan hademe tezkere ahzına mecbur değildir ve ba-tezkere sayyadlık eden eşhasdan temettü vergisi talep olunmaz fakat sayd-ı berriyi sanat ittihaz etmiş olanlar temettü vergisine tabidir.
Otuz beşinci madde — Evvelâ hukuk-ı medeniyeden ıskat cezasıyla mahkûm olanlara, sâniyen serseri denilen eşhas-ı meçhuleye, sâlisen on sekiz yaşını ikmal etmeyen sabilere ve vesayet tahtında bulunanlara, râbian Zabtiye Nezareti altına alınan her mahkûma, hâmisen silah taşıması men olunanlara av tezkeresi ita olunmaz. Av tezkeresi isteyenlerden hükümetçe maruf olmayanlara av tezkeresi verilmek memnu olan takımdan olmadıklarına dair kefalet-i kaviye alındıktan sonra ita olunur.
Otuz altıncı madde — Karada şikâr mevsiminin küşad olunacağı ve hitâm bulacağı zaman her vilayette mevsim-i şikârdan bir mah mukaddem İdare Meclisi kararıyla resmen ilan olunacak.
( Ve Ziraatçe )
( Nev-i sâni berre mahsus şikâr )
Otuz ikinci madde — Mîrîye aid arazide ve ova ve orman ve koruluklar dahilinde hayvan-ı vahşiye ve tuyur-ı mütenevviayı şikâr edenler av tezkeresi almağa mecburdur ve bilâ tezkere avcılık edenlerin av tüfeği zabt olunur.
Otuz üçüncü madde — Av tezkereleri Dersaadet’de Şehremaneti ve taşralarda devair-i belediye tarafından ita olunup işbu tezkerelerden Dersaadet ve mülhakatında ve esamisi Maliye Nezaret-i Celilesi canibinden tayin olunacak büyük şehirler ile bunlara mülhak kaza dahilinde yirmi guruşu mîrîye ve yirmi guruşu idare-i belediyeye aid olmak üzere kırk ve sair mahallerde beş guruş mîrîye ve beş guruş daire-i belediyeye aid olmak üzere on guruş harç alınır. Av tezkereleri Maliye Nezareti’nin tanzim edeceği nümûneye mutabık olacak ve mîrîye aid olan harçların suret-i istifası dahi Nezaret-i müşarün-ileyha canibinden talimat-ı mahsusa ile tayin kılınacaktır.
Otuz dördüncü madde — Av tezkeresi mutlaka bir seneye mahsus olmak üzere şahsa ve avcının namına ita olunur ve işbu av tezkeresinin hükmü yalnız tezkerenin verildiği liva hududu dairesine şamil olur ve daha ziyade şahıslar bir tezkere ile avcılık edemez fakat sürgün avı gibi cemiyetle icra olunan avcılıkta asıl avcılara muavenet etmek üzere maiyetlerinde bulunan hademe tezkere ahzına mecbur değildir ve ba-tezkere sayyadlık eden eşhasdan temettü vergisi talep olunmaz fakat sayd-ı berriyi sanat ittihaz etmiş olanlar temettü vergisine tabidir.
Otuz beşinci madde — Evvelâ hukuk-ı medeniyeden ıskat cezasıyla mahkûm olanlara, sâniyen serseri denilen eşhas-ı meçhuleye, sâlisen on sekiz yaşını ikmal etmeyen sabilere ve vesayet tahtında bulunanlara, râbian Zabtiye Nezareti altına alınan her mahkûma, hâmisen silah taşıması men olunanlara av tezkeresi ita olunmaz. Av tezkeresi isteyenlerden hükümetçe maruf olmayanlara av tezkeresi verilmek memnu olan takımdan olmadıklarına dair kefalet-i kaviye alındıktan sonra ita olunur.
Otuz altıncı madde — Karada şikâr mevsiminin küşad olunacağı ve hitâm bulacağı zaman her vilayette mevsim-i şikârdan bir mah mukaddem İdare Meclisi kararıyla resmen ilan olunacak.
( Ve Ziraatçe )