Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
249
Yüz Otuzuncu Madde: İşbu vekiller Aynoroz keşişlerinin en ziyade umur-dide ve ehliyetli olanlarından olup vuku-ı memuriyetleri dahi bilcümle manastırların mühürlerini havi olarak bir kıt'a tavsiyename ile inha olunmak lazımedendir.
Yüz Otuz Birinci Madde: Tahsil-i ulum edip ileride manastırların işlerinde kullanılmak üzere Aynoroz’da vaki Karye nam mahalde müceddeden teşkil olunacak keşiş mektebine her manastır varidat ve iktidarına göre münasip miktarı keşiş göndermeğe mecburdur.
Yüz Otuz İkinci Madde: Her manastırın bilcümle keşişleri her pazar ve yortu günlerinde kiliseye giderek tertip olunacak cetvel mucibince orada akaid ve edep ve tarih-i mezhebiye dair okutulacak derslere devam etmeğe mecburdurlar.
Yüz Otuz Üçüncü Madde: Kinoviyon nev’inden olan manastırlarda ayrı ayrı sofra kurmak memnu olup derununda bulunan bilcümle ihvan umum sofrasında beraber taam etmeğe mecburdurlar fakat içlerinden pek müsinleriyle ve hasta olanlar Gûmenosun izniyle işbu kaideden müstesnadırlar.
Yüz Otuz Dördüncü Madde: Gerek Rum ve gerek sair mezhepten olup liecelis-siyaha [li-eceli's-siyaha] bir manastıra girecek her bir şahs evvel emirde nazırların bulunduğu mahalle varıp bu babda iktiza eden tavsiyenameyi ahz ve istihsal eylemeğe mecburdur ve işbu muamele ifa olunmadıkça hiç bir kimesne manastırlarda kabul olunamaz fakat züvvar takımı bu kaideden müstesnadır.
Yüz Otuz Beşinci Madde: Maslahatı olmadıkça veyahut bir sebeb-i meşru bulunmadıkça avamdan hiç bir kimesnenin Aynoroz’da iki aydan ve bir manastırda on beş günden ziyade ikamet etmesi caiz değildir.
Yüz Otuz Altıncı Madde: Avamdan olup da Aynoroz’da muvakkaten ikameti esnasında birinin vefatı vukuunda şayet terekesi zuhur eder ise veresesine ita olunmak üzere derhal manastır Gûmenosu ve nazırlar tarafından bir kıt’a ilmühaber mukabilinde hükümet-i mahalliyeye teslim olunur.
Yüz Otuz Yedinci Madde: Aynoroz’da bulunan keşişlerden birisinin Patrikhane kilisesinin efkârına muhalif bulunduğu ve sairlerini daire-i itaatten çıkarmak içün
32
Yüz Otuzuncu Madde: İşbu vekiller Aynoroz keşişlerinin en ziyade umur-dide ve ehliyetli olanlarından olup vuku-ı memuriyetleri dahi bilcümle manastırların mühürlerini havi olarak bir kıt'a tavsiyename ile inha olunmak lazımedendir.
Yüz Otuz Birinci Madde: Tahsil-i ulum edip ileride manastırların işlerinde kullanılmak üzere Aynoroz’da vaki Karye nam mahalde müceddeden teşkil olunacak keşiş mektebine her manastır varidat ve iktidarına göre münasip miktarı keşiş göndermeğe mecburdur.
Yüz Otuz İkinci Madde: Her manastırın bilcümle keşişleri her pazar ve yortu günlerinde kiliseye giderek tertip olunacak cetvel mucibince orada akaid ve edep ve tarih-i mezhebiye dair okutulacak derslere devam etmeğe mecburdurlar.
Yüz Otuz Üçüncü Madde: Kinoviyon nev’inden olan manastırlarda ayrı ayrı sofra kurmak memnu olup derununda bulunan bilcümle ihvan umum sofrasında beraber taam etmeğe mecburdurlar fakat içlerinden pek müsinleriyle ve hasta olanlar Gûmenosun izniyle işbu kaideden müstesnadırlar.
Yüz Otuz Dördüncü Madde: Gerek Rum ve gerek sair mezhepten olup liecelis-siyaha [li-eceli's-siyaha] bir manastıra girecek her bir şahs evvel emirde nazırların bulunduğu mahalle varıp bu babda iktiza eden tavsiyenameyi ahz ve istihsal eylemeğe mecburdur ve işbu muamele ifa olunmadıkça hiç bir kimesne manastırlarda kabul olunamaz fakat züvvar takımı bu kaideden müstesnadır.
Yüz Otuz Beşinci Madde: Maslahatı olmadıkça veyahut bir sebeb-i meşru bulunmadıkça avamdan hiç bir kimesnenin Aynoroz’da iki aydan ve bir manastırda on beş günden ziyade ikamet etmesi caiz değildir.
Yüz Otuz Altıncı Madde: Avamdan olup da Aynoroz’da muvakkaten ikameti esnasında birinin vefatı vukuunda şayet terekesi zuhur eder ise veresesine ita olunmak üzere derhal manastır Gûmenosu ve nazırlar tarafından bir kıt’a ilmühaber mukabilinde hükümet-i mahalliyeye teslim olunur.
Yüz Otuz Yedinci Madde: Aynoroz’da bulunan keşişlerden birisinin Patrikhane kilisesinin efkârına muhalif bulunduğu ve sairlerini daire-i itaatten çıkarmak içün
32