Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
250
Neşr-i fesâdât ve ilkâ-yı tahrîkât etdiği görülür ise o şahsın ismi derhâl nâzırlar hey'eti tarafından Patrikhaneye bildirilmek lâzımdır ve eğer hey'et-i mezkûre tarafından bu bâbda müsâmaha ve ağrâz ayân olunur ise Patrikhane bi'l-istihkâk ve bilâ-imhâl icrâ-yı îcâbına ibtidâr eyler.
Yüz otuz sekizinci madde
Gerek keşiş ve gerek avâm tarafından olsun li-ecli't-ticâre tesbîh ve istâvroz ve tasvîr ve tahta üzerine mahkûk resim ve bunlara mümâsil Aynoroz'da yapılmamış sâir her gûne masnûât-ı mezhebiyyenin Aynoroz'a idhâl ve bey' ve fürûhtu şedîden memnû'dur.
Yüz otuz dokuzuncu madde
Ber-mu'tâd Aynoroz keşişlerinin i'mâl etmekde oldukları tesbîh ve istâvroz ve tasvîr ve sâir bunlara mümâsil masnûât i'mâline Aynoroz'da avâmdan hiç bir kimse me'zûn değildir.
Yüz kırkıncı madde
Karye nâm mahalde keşişlerin havâyic-i zarûriyyeleri içün lâzım olan eşyâ ile Aynoroz'da i'mâl olunan tasvîr ve istâvrozların ve buna mümâsil masnûâtın fürûhtuna mahsûs olan dükkânlardan ve bir de müsâfirîn içün ma'-tabh lâzım olan bir müsâfirhâneden başka dükkânın küşâdı câiz değildir.
Yüz kırk birinci madde
Hücre veyâhud çerge iştirâ eden keşiş hayâtda oldukça orada yaşamağa mecbûr olup ba'de'l-vefât seksen yedinci madde ahkâmınca lâzım gelenler kendisine halef olurlar fakat kendisi mücerred çerge veyâhud hücreden mufârakate ısrâr eder ise o hâlde mezkûr mahaller merbût bulunduğu manastırın yed-i zabtına geçerek manastır tarafından mukaddemâ alınan akçenin yalnız iki sülüsü kendisine iâde ile kusûr bir sülüsü dahi maiyyetinde bulunan keşişlerin istifâdesiçün alıkonulur ve mezkûr maiyyet keşişlerinden birisi dahi çerge ve hücrede kalmak üzere bulunur ise sâirlere tercîh olunarak manastıra yalnız iki sülüsünün bedeliyle harc-ı intikâli te'diyeye mecbûrdur.
Yüz kırk ikinci madde
Çerge ve kelli hücre keşişlerinin ihtiyârı vefât edip kendisine tâbi' olan mülâzımın dahi sinni henûz otuza resîde olmamış ise o hâlde mülâzım-ı mezkûr otuz yaşına varıncaya değin çerge ve hücreleri işlerine bakmak içün maiyyete kendisinden yaşlı dîger bir keşiş almağa mecbûrdur ve şâyed kendisi bi'r-rızâ kâide-i mezkûreye ittibâ' etmeyecek olur ise mezkûr çerge ve hücrenin merbût (olduğu)
Neşr-i fesâdât ve ilkâ-yı tahrîkât etdiği görülür ise o şahsın ismi derhâl nâzırlar hey'eti tarafından Patrikhaneye bildirilmek lâzımdır ve eğer hey'et-i mezkûre tarafından bu bâbda müsâmaha ve ağrâz ayân olunur ise Patrikhane bi'l-istihkâk ve bilâ-imhâl icrâ-yı îcâbına ibtidâr eyler.
Yüz otuz sekizinci madde
Gerek keşiş ve gerek avâm tarafından olsun li-ecli't-ticâre tesbîh ve istâvroz ve tasvîr ve tahta üzerine mahkûk resim ve bunlara mümâsil Aynoroz'da yapılmamış sâir her gûne masnûât-ı mezhebiyyenin Aynoroz'a idhâl ve bey' ve fürûhtu şedîden memnû'dur.
Yüz otuz dokuzuncu madde
Ber-mu'tâd Aynoroz keşişlerinin i'mâl etmekde oldukları tesbîh ve istâvroz ve tasvîr ve sâir bunlara mümâsil masnûât i'mâline Aynoroz'da avâmdan hiç bir kimse me'zûn değildir.
Yüz kırkıncı madde
Karye nâm mahalde keşişlerin havâyic-i zarûriyyeleri içün lâzım olan eşyâ ile Aynoroz'da i'mâl olunan tasvîr ve istâvrozların ve buna mümâsil masnûâtın fürûhtuna mahsûs olan dükkânlardan ve bir de müsâfirîn içün ma'-tabh lâzım olan bir müsâfirhâneden başka dükkânın küşâdı câiz değildir.
Yüz kırk birinci madde
Hücre veyâhud çerge iştirâ eden keşiş hayâtda oldukça orada yaşamağa mecbûr olup ba'de'l-vefât seksen yedinci madde ahkâmınca lâzım gelenler kendisine halef olurlar fakat kendisi mücerred çerge veyâhud hücreden mufârakate ısrâr eder ise o hâlde mezkûr mahaller merbût bulunduğu manastırın yed-i zabtına geçerek manastır tarafından mukaddemâ alınan akçenin yalnız iki sülüsü kendisine iâde ile kusûr bir sülüsü dahi maiyyetinde bulunan keşişlerin istifâdesiçün alıkonulur ve mezkûr maiyyet keşişlerinden birisi dahi çerge ve hücrede kalmak üzere bulunur ise sâirlere tercîh olunarak manastıra yalnız iki sülüsünün bedeliyle harc-ı intikâli te'diyeye mecbûrdur.
Yüz kırk ikinci madde
Çerge ve kelli hücre keşişlerinin ihtiyârı vefât edip kendisine tâbi' olan mülâzımın dahi sinni henûz otuza resîde olmamış ise o hâlde mülâzım-ı mezkûr otuz yaşına varıncaya değin çerge ve hücreleri işlerine bakmak içün maiyyete kendisinden yaşlı dîger bir keşiş almağa mecbûrdur ve şâyed kendisi bi'r-rızâ kâide-i mezkûreye ittibâ' etmeyecek olur ise mezkûr çerge ve hücrenin merbût (olduğu)