103

565 Madde Ücret tesmiye olunmaksızın amele istihdâm olundukda gündeliği ma‘lûm ise ücret-i ma‘lûme ve değil ise ecr-i misl verilir. Buna mümâsil esnâfın mu‘âmeleleri dahi bu vechiledir.

566 Madde Kıymiyâtdan lâ-alet-ta‘yîn bir şey verilmek üzere ecîr ile akd-i icâre olundukda ecr-i misl lâzım olur. Meselâ bir kimse birine gel bana şu kadar gün hizmet et sana bir çift öküz alıvereyim dese öküz i‘tâsı lâzım gelmeyip ecr-i misl lâzım gelir. Fakat âdet olduğu üzere elbise yapılmak üzere süd ana istîcârı câiz ve elbisenin nasıl olacağı vasf ve ta‘rîf olunmadığı takdîrde evsat derecesi lâzım olur.

567 Madde Hademeye hâricden verilmiş olan bahşiş ücrete mahsûb edilemez.

568 Madde Bir ilim yâ san‘at ta‘lîmi içün üstâd istîcâr olundukda eğer müddet beyân olunur ise icâre müddet üzerine mün‘akid olur. Hattâ üstâd ta‘lîme hâzır ve müheyyâ bulunmak ile ücrete müstahak olur şâkird gerek ta‘allüm etsin ve gerek etmesin. Ve eğer müddet beyân olunmaz ise icâre fâsid olarak mün‘akid olur. Bu sûretde şâkird ta‘allüm ederse üstâd ücrete müstahak olur ve illâ ücret alamaz.

569 Madde Bir kimse meselâ oğlunu san‘at öğretmek içün ustaya verip ahadühümâ âhara ücret şart etdikleri hâlde çocuk san‘at öğrendikden sonra yekdiğerden ücret mutâlebe etseler örf ve âdet-i belde ne ise anınla amel olunur.

570 Madde Bir karye ahâlisi bir hoca yâhud imâm yâ müezzin istîcâr edip anlar dahi îfâ-yı hizmet etseler ücretlerini ol karye ahâlisinden alırlar.

571 Madde Binnefs amel etmek ya‘ni kendü işlemek üzere istîcâr olunan ecîr kendü yerinde başkasını kullanamaz. Meselâ bir kimse bir cübbeyi şu kadar guruşa derzi kendü eliyle dikmek üzere pazarlık...