106

( Fasl-ı Sânî )
( Ba’de’l-akd âkideynin me’curda )
( tasarruflarına dâirdir )

٥٨٦ Madde. Me’cur akar ise müstecir anı kabl-el-kabz âhara îcar edebilir ve eğer menkul ise edemez.

٥٨٧ Madde. Nâsın isti’mâl ve intifâ’da mütefâvit olmadığı me’curu müstecir başkasına îcar edebilir.

٥٨٨ Madde. İcâre-i fâside ile müstecir olan kimse me’curu ba’de’l-kabz başkasına icâre-i sahîha ile îcar etse câiz olur.

٥٨٩ Madde. Bir kimse malını müddet-i ma’lûme üzerine birine icâre-i lâzıme ile îcar ettikten sonra tekrar başkasına ol müddeti îcar eylese icâre-i sâniye nâfiz ve mu’teber olmaz.

٥٩٠ Madde. Müstecirin izni olmaksızın âcir me’curu satsa müstecir hakkında bey’ nâfiz olmaz ise de bâyi’ ile müşterî beyninde nâfiz olur. Hattâ müddet-i icârenin inkizâsında müşterî hakkında bey’ lâzım olarak almaktan imtinâ’ edemez.
Meğer ki müddet-i icârenin inkizâsından mukaddem müşterî bâyi’den mebî’in teslîmini mutâlebe edip de teslîmi mümkün olmadığı cihetle kâdî akd-i bey’i fesh eyleye.
Ve eğer müstecir bey’i mücîz olur ise her biri hakkında bey’ nâfiz olur. Lâkin müstecirin ber-vech-i peşin vermiş olduğu bedel-i icâreden istîfâ etmediği mikdarı eline vâsıl olmadıkça me’cur anın elinden alınamaz.
Ve eğer müstecir bunu istîfâ etmezden me’curu teslîm eder ise hakk-ı habsini ıskât etmiş olur.

( Fasl )