117

( Fasl-ı Sâni )
( Kefalet bi’n-nefsin hükmü beyanındadır )

642 Madde — Kefalet bi’n-nefsin hükmü mekfûlun bihi ihzardan ibarettir. Şöyle ki kangı vakit mekfûlun bihin teslimi şart etmiş ise ol vakit mekfûlun leh talep ettiği gibi kefilin anı ihzar etmesi lazım gelir. İhzar eder ise febihâ ve eğer etmez ise anı ihzar etmek üzere cebr olunur.

( Fasl-ı Sâlis )
( Kefalet bi’l-mâlin ahkâmı beyanındadır )

643 Madde — Kefil dâmindir.

644 Madde — Talip mutâlebede muhayyerdir; alacağını dilerse kefilden ve dilerse asilden mutâlebe eder. Ve birinden mutâlebesi diğerinden mutâlebe hakkını iskat etmeyip birinden mutâlebe ettikten sonra diğerinden veyahut maan ikisinden dahi mutâlebe edebilir.

645 Madde — Kefil bi’l-mâl olan kimsenin kefaleti hasebiyle zimmetine lazım gelen meblağa diğer biri kefil olsa dâin alacağını kefillerin kangısından ister ise mutâlebe eder.

646 Madde — Bir cihetten dolayı müştereken medyun olan kimseler yekdiğere kefil olsalar her biri deynin mecmuuyla mutâleb olur.

647 Madde — Bir deynin müteaddit kefilleri olduğu surette eğer başka başka kefil olmuşlar ise her biri mecmu-ı deyn ile mutâleb olur. Ve eğer maan kefil olmuşlar ise her biri deynden hissesi miktarıyla mutâleb olur. Fakat bunlar yekdiğerin zimmetine lazım gelen meblağa dahi kefil olmuşlar ise ol halde her biri mecmu-ı deyn ile mutâleb olur.
Mesela bir kimsenin bin kuruş borcuna biri kefil olduktan sonra diğer biri dahi kezalik bin kuruşa kefil olsa dâin bu meblağı kefillerin her kangısından ister ise mutâlebe eder.
Amma ol iki kimse bu bin kuruşa maan kefil olsalar her biri bin kuruşun nısfıyla mutâleb olur meğer ki yekdiğerin zimmetine lazım gelen meblağa...