Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
136
( Bab-ı Sani )
( Vedia hakkında olup iki faslı şamildir )
( Fasl-ı Evvel )
( Akd ve şart-ı idaaya müteallik mesail beyanındadır )
Madde 773 — Sarahaten yahut delaleten icab ve kabul ile idaa münakid olur. Mesela sahib-i vedia şu malı sana idaa ettim yahut emanet eyledim deyip müstevda dahi kabul ettim dese sarahaten idaa münakid olur. Ve keza bir kimse hana dahil olarak hancıya hayvanımı nereye bağlayayım dedikte hancı bir yer gösterip o dahi oraya bağlasa delaleten idaa münakid olur. Kezalik bir kimse malını bir dükkancının yanına bırakıp gitse ve o dahi görüp sükut etse ol mal ol dükkan sahibi nezdinde vedia olur. Ve eğer dükkan sahibi kabul etmem diyerek reddetse idaa münakid olmaz. Ve keza bir kimse malını vedia olmak üzere birkaç kişinin yanına bırakıp gitse ve anlar dahi görüp sükut etseler ol mal cümlesinin nezdinde vedia olur. Fakat birer birer ol mahalden kalkıp gitseler en sonra kalan kimse hıfza taayyün etmekle anın nezdinde vedia olmuş olur.
Madde 774 — Mûdi ile müstevda‘dan her birinin her ne vakit dilerse akd-i idaayı feshe salahiyeti vardır.
Madde 775 — Vedia’nın vaz‘-ı yede kabil ve kabza salih olması şarttır. Binaenaleyh havadaki kuşun idaası sahih değildir.
Madde 776 — Mûdi ile müstevdaın âkil ve mümeyyiz olmaları şarttır. Baliğ olmaları şart değildir. Binaenaleyh mecnunun ve sabiyy-i gayr-i mümeyyizin idaa ve vediayı kabul etmeleri sahih değildir. Amma me’zun olan sabiyy-i mümeyyizin idaası ve vediayı kabul eylemesi sahihtir.
( Fasl-ı Sani )
( Vedia’nın ahkamı ve zamanatı beyanındadır )
Madde 777 — Vedia yed-i müstevdada emanettir. Binaenaleyh müstevdaın sun‘ ve teaddisi ve hıfzında taksiri olmaksızın telef ya zayi olsa zaman lazım gelmez.
( Fakat )
( Bab-ı Sani )
( Vedia hakkında olup iki faslı şamildir )
( Fasl-ı Evvel )
( Akd ve şart-ı idaaya müteallik mesail beyanındadır )
Madde 773 — Sarahaten yahut delaleten icab ve kabul ile idaa münakid olur. Mesela sahib-i vedia şu malı sana idaa ettim yahut emanet eyledim deyip müstevda dahi kabul ettim dese sarahaten idaa münakid olur. Ve keza bir kimse hana dahil olarak hancıya hayvanımı nereye bağlayayım dedikte hancı bir yer gösterip o dahi oraya bağlasa delaleten idaa münakid olur. Kezalik bir kimse malını bir dükkancının yanına bırakıp gitse ve o dahi görüp sükut etse ol mal ol dükkan sahibi nezdinde vedia olur. Ve eğer dükkan sahibi kabul etmem diyerek reddetse idaa münakid olmaz. Ve keza bir kimse malını vedia olmak üzere birkaç kişinin yanına bırakıp gitse ve anlar dahi görüp sükut etseler ol mal cümlesinin nezdinde vedia olur. Fakat birer birer ol mahalden kalkıp gitseler en sonra kalan kimse hıfza taayyün etmekle anın nezdinde vedia olmuş olur.
Madde 774 — Mûdi ile müstevda‘dan her birinin her ne vakit dilerse akd-i idaayı feshe salahiyeti vardır.
Madde 775 — Vedia’nın vaz‘-ı yede kabil ve kabza salih olması şarttır. Binaenaleyh havadaki kuşun idaası sahih değildir.
Madde 776 — Mûdi ile müstevdaın âkil ve mümeyyiz olmaları şarttır. Baliğ olmaları şart değildir. Binaenaleyh mecnunun ve sabiyy-i gayr-i mümeyyizin idaa ve vediayı kabul etmeleri sahih değildir. Amma me’zun olan sabiyy-i mümeyyizin idaası ve vediayı kabul eylemesi sahihtir.
( Fasl-ı Sani )
( Vedia’nın ahkamı ve zamanatı beyanındadır )
Madde 777 — Vedia yed-i müstevdada emanettir. Binaenaleyh müstevdaın sun‘ ve teaddisi ve hıfzında taksiri olmaksızın telef ya zayi olsa zaman lazım gelmez.
( Fakat )