38

97 Madde — Bilâ-sebeb meşru‘ birinin malını bir kimsenin ahz eylemesi câiz olmaz.

98 Madde — Bir şeyde sebeb-i temellükün tebeddülü ol şey’in tebeddülü makamına kaimdir.

99 Madde — Kim ki bir şeyi vaktinden evvel isticâl eyler ise mahrumiyetiyle muatab olur.

100 Madde — Her kim ki kendü tarafından tamam olan şeyi nakz etmeğe sa‘y eder ise sa‘yi merduddur.

( Kitab-ı Evvel )

( Buyû‘ hakkında olub bir mukaddime ile yedi baba münkasimdir )

( Mukaddime )

( Buyû‘a müteallik ıstılahat-ı fıkhiye beyanındadır )

101 Madde — İcab inşâ-yı tasarruf için ibtida söylenilen sözdür ki tasarruf anınla isbat olunur.

102 Madde — Kabul inşâ-yı tasarruf için saniyen söylenilen sözdür ki anınla akd tamam olur.

103 Madde — Akd tarafeynin bir hususu iltizam ve taahhüd etmeleridir ki icab ve kabulün irtibatından ibarettir.

104 Madde — İnikad icab ve kabulün müteallakında eseri zahir olacak vechile yekdiğere bir vech-i meşru‘ taallukudur.

105 Madde — Bey‘ malı mala değişmektir ki münakid yahud gayr-i münakid olur.

106 Madde — Bey‘-i münakid inikad bulan bey‘ demek olarak sahih ve fasid ve nafiz ve mevkufa taksim olunur.

107 Madde — Bey‘-i gayr-i münakid bey‘-i bâtıldır.

108 Madde — Bey‘-i sahih yani bey‘-i câiz zâten ve vasfen meşru‘ olan bey‘dir.

109 Madde — Bey‘-i fasid aslen sahih olub da vasfen sahih olmayan yani zâten münakid olub da ba‘zı evsaf-ı hariciyesi itibariyle meşru‘ olmayan bey‘dir. ( Bab-ı sabia bak )

110