Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
779
On dördüncü madde: Pasaportsuz veyahud pasaportu pulsuz olarak re’s-i hudûda vâsıl olan her bir şahsın derûn-ı memâlik-i şâhâneye duhûlü memnû‘ ‘add oluna.
On beşinci madde: Dâhil-i memâlik-i şâhânede yolsuz pasaport ve tezkere ile geşt ü güzâr eden her bir şahs ahz ve tevkîf olunarak lieceli’l-istintâk hükûmet-i belde huzûruna ihzâr olunub eğer bu bâbda îrâd edeceği esbâb ve ma‘zereti yolunda olur ve iki kavî kefîl bulur ise mahall-i maksûduna gitmek üzere yedine bir tezkere i‘tâ olunması câiz ola. Aksi takdîrde ya‘ni bir cevâb-ı müskit ve kefîl bulamadığı hâlde bir me’mûr refîkıyle mukaddem geldiği mahalle en yakîn yoldan iâde kılınarak me’mûrun iktizâ eden masrafı o misillü yolcudan ahz ve istîfâ olunmak lâzım gelür ise de o makûle iâdesi îcâb eden kesânın fukarâdan olduğu tebeyyün ve tahakkuk eyledikde masârif husûsunda zecr olunmaya.
On altıncı madde: Âharın pasaport ve tezkeresiyle veyahud sâhte nâm ve şöhretle geşt ü güzâr eden her bir şahs ele geçtiği anda zâbıt-ı belde huzûrunda ba‘de’l-istintâk bu vechle kabâhati tebeyyün eyledikde teba‘a-i ecnebiyyeden ise kançılaryası ile bi’l-muhâbere memâlik-i mahrûseden tard ve def‘ine ve teba‘a-i devlet-i aliyyeden ise te’dîb ve mücâzâtına müsâra‘at kıluna. Kaldı ki işbu nizâmnâme ahkâmından düvel-i ecnebiyye süferâsı ve bu misillü politika-i hâriciyye me’mûrları müstesnâ olub haklarında me’mûrîn-i devlet-i aliyye tarafından müsâ‘ade ve ri‘âyet-i lâzimenin icrâsı lâzimeden ise de me’mûrîn-i mûmâileyhim bir mahalle vusûllerinde kendüleri merâsim-i muktaziyenin icrâsına müsâra‘at eyleyeler.
On yedinci madde: Her bir yolcu pasaportunu lede’l-îcâb zabtiye me’mûrları tarafından ve liman me’mûrlarıyle karantina hademesi taraflarından suâl olundukda irâeye mecbûr ola ve me’mûrîn-i mûmâileyhim işbu nizâmnâmenin icrâsına mahsûsan me’mûr olub ve nizâmnâme-i mezkûrun icrâsı neşri gününden i‘tibâr olunmuş ise de her kesin ma‘lûmu olub da sonra sebeb-i tecâhül beyân etmemek içün üç ay bir va‘de tahsîs olunmuş ve va‘de-i mezkûre hitâm-pizîr oldukdan sonra hilâfında bulunan zuhûr eder ise her kim olur ise olsun kabâhatine göre gerek tecrîmen ve gerek suver-i sâire ile te’dîb olunacağı derkâr bulunmuşdur.
Târîh-i kayd fî 9 Şevvâl sene 1283
On dördüncü madde: Pasaportsuz veyahud pasaportu pulsuz olarak re’s-i hudûda vâsıl olan her bir şahsın derûn-ı memâlik-i şâhâneye duhûlü memnû‘ ‘add oluna.
On beşinci madde: Dâhil-i memâlik-i şâhânede yolsuz pasaport ve tezkere ile geşt ü güzâr eden her bir şahs ahz ve tevkîf olunarak lieceli’l-istintâk hükûmet-i belde huzûruna ihzâr olunub eğer bu bâbda îrâd edeceği esbâb ve ma‘zereti yolunda olur ve iki kavî kefîl bulur ise mahall-i maksûduna gitmek üzere yedine bir tezkere i‘tâ olunması câiz ola. Aksi takdîrde ya‘ni bir cevâb-ı müskit ve kefîl bulamadığı hâlde bir me’mûr refîkıyle mukaddem geldiği mahalle en yakîn yoldan iâde kılınarak me’mûrun iktizâ eden masrafı o misillü yolcudan ahz ve istîfâ olunmak lâzım gelür ise de o makûle iâdesi îcâb eden kesânın fukarâdan olduğu tebeyyün ve tahakkuk eyledikde masârif husûsunda zecr olunmaya.
On altıncı madde: Âharın pasaport ve tezkeresiyle veyahud sâhte nâm ve şöhretle geşt ü güzâr eden her bir şahs ele geçtiği anda zâbıt-ı belde huzûrunda ba‘de’l-istintâk bu vechle kabâhati tebeyyün eyledikde teba‘a-i ecnebiyyeden ise kançılaryası ile bi’l-muhâbere memâlik-i mahrûseden tard ve def‘ine ve teba‘a-i devlet-i aliyyeden ise te’dîb ve mücâzâtına müsâra‘at kıluna. Kaldı ki işbu nizâmnâme ahkâmından düvel-i ecnebiyye süferâsı ve bu misillü politika-i hâriciyye me’mûrları müstesnâ olub haklarında me’mûrîn-i devlet-i aliyye tarafından müsâ‘ade ve ri‘âyet-i lâzimenin icrâsı lâzimeden ise de me’mûrîn-i mûmâileyhim bir mahalle vusûllerinde kendüleri merâsim-i muktaziyenin icrâsına müsâra‘at eyleyeler.
On yedinci madde: Her bir yolcu pasaportunu lede’l-îcâb zabtiye me’mûrları tarafından ve liman me’mûrlarıyle karantina hademesi taraflarından suâl olundukda irâeye mecbûr ola ve me’mûrîn-i mûmâileyhim işbu nizâmnâmenin icrâsına mahsûsan me’mûr olub ve nizâmnâme-i mezkûrun icrâsı neşri gününden i‘tibâr olunmuş ise de her kesin ma‘lûmu olub da sonra sebeb-i tecâhül beyân etmemek içün üç ay bir va‘de tahsîs olunmuş ve va‘de-i mezkûre hitâm-pizîr oldukdan sonra hilâfında bulunan zuhûr eder ise her kim olur ise olsun kabâhatine göre gerek tecrîmen ve gerek suver-i sâire ile te’dîb olunacağı derkâr bulunmuşdur.
Târîh-i kayd fî 9 Şevvâl sene 1283