663

( Duhân Emrâriyeleri Hakkında Nizâmnâmedir )

Birinci Madde: Resmi istîfâ olunan duhânların başka mahalle nakli içün verilen emrâriye tezkirelerinde tütünlerin nereye gideceği yazılmış ise o mahalle îsâlinde kabûl olunup mahall-i mezkûrun gayrı bir mahalle idhâl olunmak üzere getirilmiş olur ise tezkire-i mezkûrenin mu‘teber tutulmayarak ahz ve ibtâliyle hâvî olduğu tütün bi’t-tevkîf resmi alınmadıkça salıverilmeyecektir.

İkinci Madde: Bir idâreden bi’l-âhire âhar mahalle berren ve bahren imrâr olunan tütünler tezkiresinde mukayyam olan mahalle vâsıl oluncaya kadar esnâ-yı râhta bulunan idârelere uğrayacak olur ise duhân nizâmnâmesinin beşinci bendinde muharrer olduğu üzere şehir ve kasaba ve karye ve panayır ve bâzâr ve iskele mahallinin derûnuna idhâl olunmayıp doğrudan doğruya mahall-i maksûda imrâr olunacak ve sâhibleri muvakkaten beytûtet edecek olurlar ise duhânlarını ferdâsı sabâhleyin kaldırıp götürmek üzere idâre mahallinde terk birle kendileriyle hayvânları içerüye girebilecektir. Yol üzerindeki şehir ve kasaba ve karye ve panayır ve bâzâr ve iskele mahallerinin derûnuna idhâl olunacak olur ise birinci maddede gösterildiği vechle tezkiresi mu‘teber tutulmayarak tekrâr resm alınmadıkça idhâl edilmeyecektir.

Üçüncü Madde: Emrâriye tezkiresinde gösterilen mahalle îsâl olunan tütünün emrâriye tezkiresi alınıp nizâmı vechle yerine ruhsatiye tezkiresi verilerek idâre mevki‘ine veyâ derûn-ı beldeye îsâl ve idhâl olunduktan sonra bu tütün orada sarf ve istihlâk olunmayıp da gerek cümleten ve gerek bir mikdârı tekrâr başka mahalle götürülecek olur ise ibrâz olunacak ruhsatiye tezkiresi alınıp mukâbilinde mu‘âmele-i îcâbiyenin icrâsıyla hasbî emrâriye tezkiresi bi’l-i‘tâ emrâriye ruhsat verilecek ve bu vechle bir mevridden emrâriye tezkiresiyle âhar mahalle nakl olunan tütünler haklarında dahi birinci ve ikinci maddelerde gösterildiği vechle mu‘âmele kılınacaktır.

Fî 15 Safer sene 1287