121

Sâniyen gerek peşin para ile ve gerek veresiye olarak az ve çok baha ile mal
satabilir.
Fakat beyne’t-tüccar örf ve âdet olduğu mertebe mühlet verebilir.
Yoksa beyne’t-tüccar maruf olmayan uzun müddet ile mal satamaz.
Sâlisen sattığı malın semenini havale kabul edebilir.
Râbian âhir kimesneyi bey ve şirâya tevkil edebilir.
Hâmisen mal-ı mudârabeyi îdâ ve ibdâ ve rehin ve irtihan ve îcar ve isticâr
edebilir.
Sâdisen alış veriş etmek üzere âhir beldeye gidebilir.
1415 Madde — Mudârabe-i mutlakada mal-ı mudârabeyi mudârib kendi maliyle
karıştırmağa ve mudârabeye vermeğe mücerred akd-i mudârabe ile me’zun olmaz.
Fakat mudâriblerin mal-ı mudârabeyi kendi malları ile karıştırmaları âdet
olan beldede ise mudârabe-i mutlakada mudârib aña dahi me’zun olur.
1416 Madde — Eğer mudârabe-i mutlakada rabbü’l-mal mudâribe ra’yinle amel
et diyerek mudârabe umûrunu anın ra’yine tefvîz etmiş ise mudârib
her halde mal-ı mudârabeyi kendi maliyle karıştırmağa ve mudârabeye vermeğe
me’zun olur.
Amma mal-ı mudârabeden hibe ve ikraz etmeğe ve sermayeden ziyade borç altına
girmeğe bu surette dahi me’zun olmayıp bunların icrâsı rabbü’l-malın izn-i
sarîhine mevkûfdur.
1417 Madde — Mudârib kendi maliyle mal-ı mudârabeyi karıştırdığı suretde
hâsıl olan ribhi sermayelerin mikdarına göre taksim eder.
Yani kendi sermayesinin fâidesini kendisi alır ve mal-ı mudârabenin fâidesi
rabbü’l-mal ile beynlerinde şart ettikleri vechle taksim olunur.
1418 Madde — Rabbü’l-malın izniyle mudâribin sermayeden ziyade olarak veresiye
aldığı mal ikisi beyninde şirket-i vücûh ile müşterek olur.
1419 Madde — Mudârib eğer mudârabe işiyle bulunduğu beldeden başka yere
giderse kadar-ı maruf masrafını mal-ı mudârabeden alır.
1420 Madde — Mudârabe-i mukayyedede rabbü’l-malın kayd ve şartı ne ise

9