418

olan bir aynî dâvâda şürekâdan biri diğerin hissesinde müddeî-bih hasm olamaz.
Meselâ şirâ tarîkiyle birkaç kimse beyninde müşterek bir haneyi bir kimse şürekâdan yalnız biri huzûrunda mülkümdür deyu dâvâ ve ispat edip de hükm olunsa hüküm ancak hazır olan şerîkin hissesine maksûr olup sâirine sirâyet etmez.

1644 Madde — Tarîk-i âmm gibi menâfi-i umûma âit olan yerlerin dâvâsında âmmeden yalnız birisi müddeî olup anın dâvâsını istimâ ile müddeâ-aleyh üzerine hükm olunabilir.

1645 Madde — Ahâlileri kavm-i gayr-i mahsûr olan iki karye beyninde nehir ve mer'a gibi menâfi-i müşterek olan şeyler dâvâsında tarafından bâzılarının huzûru kâfidir.
Ammâ ahâlileri kavm-i mahsûr olduğu sûrette bâzılarının huzûru kâfi olmayıp cümlesinin yâhut taraflarından vekillerinin huzûru lâzımdır.

1646 Madde — Yüz neferden ziyâde olan karye ahâlisi kavm-i gayr-i mahsûr addolunur.

* Fasl-ı Râbi *
( Tenâkuz beyânındadır )

1647 Madde — Tenâkuz mülkiyet dâvâsına mâni olur.
Meselâ bir kimse bir malı iştirâ edip de yani satın almak isteyip de badehu ol mal kabl-el-iştirâ kendisinin mülkü olduğunu dâvâ etse mesmû olmaz.
Ve kezâ falan kimsede hiç bir hakkım yoktur dedikten sonra ol kimseden bir şey dâvâ etse mesmû olmaz.
Kezâlik bir kimse diğer kimseden falan âdemin vermek üzere sana şu kadar kuruş vermiş idim sen ana vermeyip yedinde kalmakla getir ol meblağı ver deyu dâvâ ettikte müddeâ-aleyh inkâr etmekle müddeî ikâme-i beyyine ettikten sonra müddeâ-aleyh dönüp de gerçek ol âdeme vermek üzere bana o kadar kuruş vermiş idin lâkin ben ol meblağı ana teslim eyledim deyu def-i dâvâ edecek olsa mesmû olmaz.

(Kezâlik)