84

Komşusunun makarr-ı nisvân olan mahalli görünmeyip fakat bahçesi görünmekle komşusu mücerred aralıkda nisvân bahçeye çıktıkda hâneden görünmekle bahçeme olan nezâretini kes diyemez.

١٢٠٥ madde
Bir kimse bahçesindeki meyve ağacına çıktıkda komşusunun makarr-ı nisvân olan mahalli görünür olsa ol kimesne ağacın üzerine çıkacak oldukda nisvân tesettür etmek içün ihbâr etmek lâzımdır. İhbâr etmediği takdîrde hâkim anı bilâ-ihbâr ol ağaca çıkmakdan men‘ eder.

١٢٠٦ madde
İki kişi beynlerinde müşterek olan konağı taksîm etdiklerinde birinin hissesine isâbet eden mahalden diğerinin makarr-ı nisvân olan mahalli görünür olsa müştereken beynlerinde bir sütre ittihâz etmeleri içün emr olunur.

١٢٠٧ madde
Bir kimse meşrû‘ olarak mülkünde tasarruf etmekde iken başkası anın yanında binâ ihdâsıyla kendisi mutazarrır olsa zararını ancak kendi def‘ etmek lâzım gelir.
Meselâ bir hânenin kadîmî pencerelerinden diğer kimesnenin muhdes hânesinin makarr-ı nisvân olan mahalli görünür olsa muhdes hâne sâhibi mazarratını kendi def‘ etmek lâzım gelir. Atîk hâne sâhibinden iddiâya salâhiyeti yokdur. Nitekim bir kimse demirci dükkânına muttasıl arsasında bir hâne ihdâs eylese demir darbından hâneme zarar-ı fâhiş terettüb ediyor deyu dükkânı ta‘tîl etdiremez. Ve kezâ eskiden harman yeri olan bir mahallin kurbünde biri hâne ihdâs etdikde harmanın tozu hânem üzerine geliyor deyu harman sâhibine burada harman dökme diyemez.

١٢٠٨ madde
Bir menzilin kadîmî ya‘ni atîk pencerelerinden komşusunun arsa-i hâliyesi görünürken menzil muhterik oldukda evvelâ komşusu ol arsada hâne ihdâs etdikden sonra ol menzili dahi sâhibi vaz‘-ı kadîmî üzere binâ ederek açtığı pencerelerden ol muhdes hânesinin makarr-ı nisvân olan mahalli görünür olsa bu mazarratı hâne sâhibi kendi def‘ etmek lâzım gelir. Sâhib-i menzile nezâretini kes deyu cebr edemez.

١٢٠٩ madde
Bir kimesnenin hânesinde ihdâs eylediği pencereleriyle komşusunun

(Makarr)