94

Ve bu sûretde dîger hissedârân rızâ virseler ba‘de kendüleri yâhud vârisleri rücû‘ idebilürler

Fasl-ı Hâmis
( İhyâ-ı Mevât Hakkındadır )

1270 Madde Arâzî-i mevât ol yerlerdir ki kimesnenin mülkü ve bir kasaba ve karyenin mer‘âsı yâ muhtatabı ya‘ni baltalığı olmadığı hâlde aksâ-yı umrândan ba‘îd ola.
Ya‘ni kasaba yâ karyenin en kenârındaki hânelerinden cehîrü’s-savt olan kimesnenin sadâsı istimâ‘ olunmaya.

1271 Madde Umrâna karîb olan yerler ahâliye mer‘â ve harman yeri ve muhtatab olmak üzere terk olunur.
Ve bu yerlere arâzî-i metrûke denilir.

1272 Madde Bir kimesne izn-i sultânî ile arâzî-i mevâtdan bir yeri ihyâ ve i‘mâr eylese aña mâlik olur.
Ve eğer sultân yâhud vekîli bir kimesneye bir yerden mücerred intifâ‘ edip de temellük etmemek üzere ihyâsına izin verse ol kimesne me’zûn olduğu vechle ol yerde tasarruf eder.
Ammâ ol yere mâlik olmaz.

1273 Madde Bir kimesne bir kıt‘a arâzînin bir mikdârını ihyâ edip de bâkîsini terk etse ihyâ etdiği mahallere mâlik olup bâkîsi anın olmaz.
Fakat ihyâ eylediği arâzînin ortasında bir mikdâr mahalli hâlî kalsa ol mahal dahi anın olur.

1274 Madde Bir kimesne arâzî-i mevâtdan bir yeri ihyâ etdikden soñra dîger kimesneler dahi gelip dört tarafındaki yerleri ihyâ etseler ol kimesnenin yolu en soñra ihyâ edenin arâzîsinde ta‘yîn eder.
Ya‘ni anın yolu oradan olur.

1275 Madde Tohum ekmek ve fidân dikmek arzı ihyâ olduğu gibi nitâs eylemek yasak etmek yâhud saky içün hark ve cedvel açmak dahi ihyâdır.

1276 Madde Bir kimesne arâzî-i mevâtdan bir yerin etrâfına dîvâr çekse
( Yâhud )